Η Κούβα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες, παρατεταμένες ελλείψεις σε φάρμακα και βασικά αγαθά, ενεργειακά προβλήματα και εντεινόμενες πιέσεις στο σύστημα υγείας.
Οι συνέπειες των διεθνών κυρώσεων και των περιορισμών στην πρόσβαση σε κρίσιμους πόρους καθιστούν την έμπρακτη αλληλεγγύη πιο αναγκαία από ποτέ.
Στο πλαίσιο αυτό, το STUDIO και η New Star καθιερώνουν από αυτήν την εβδομάδα και για όσο χρειαστεί, τρεις σταθερές δράσεις αλληλεγγύης:
1. Εβδομαδιαίες προβολές κουβανικών ταινιών
Κάθε εβδομάδα θα προβάλλονται επιλεγμένες ταινίες από την κουβανική κινηματογραφία, φωτίζοντας την κοινωνία, την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας, μέσα από το βλέμμα των ίδιων των δημιουργών της.
2. Εισιτήριο αλληλεγγύης.
Σε κάθε προβολή, οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα προαιρετικά να αγοράσουν ένα επιπλέον εισιτήριο αλληλεγγύης, πέρα από το κανονικό εισιτήριο εισόδου. Τα έσοδα από τα επιπλέον αυτά εισιτήρια θα σταλούν στην Κούβα, για την ενίσχυση ανθρωπιστικών αναγκών και την υποστήριξη του πληθυσμού.
3. Συγκέντρωση φαρμάκων και υγειονομικού υλικού
Καθημερινά, από τις 12:00 το μεσημέρι έως τις 12:00 τα μεσάνυχτα, στον χώρο του STUDIO θα πραγματοποιείται συγκέντρωση φαρμάκων και υγειονομικού υλικού, με στόχο την αποστολή τους στην Κούβα.
Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στη διαχρονική στάση του STUDIO και της New Star υπέρ της διεθνούς αλληλεγγύης και της σύνδεσης του πολιτισμού με τα πραγματικά προβλήματα των λαών και ειδικά του λαού της Κούβας που σφυροκοπάται αδυσωπητα εδώ και δεκαετίες.
Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται δραματικά από το πολύχρονο οικονομικό εμπάργκο των ΗΠΑ, που εδώ και περισσότερες από έξι δεκαετίες στραγγαλίζει την κουβανική οικονομία, περιορίζοντας την πρόσβαση σε τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα και βασικό ιατρικό εξοπλισμό. Ένα εμπάργκο που τιμωρεί συλλογικά έναν λαό και μετατρέπει την καθημερινή επιβίωση σε πράξη αντίστασης.
ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
«ΕΙΜΑΙ Η ΚΟΥΒΑ» του ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΑΤΟΖΟΦ (Κ8)
ΤΡΙΤΗ 17/2 -ΤΕΤΑΡΤΗ 18/2 στις 19.00
ΕΙΜΑΙ Η ΚΟΥΒΑ – SOY CUBA
Trailer Soy Cuba
ΕΙΜΑΙ Η ΚΟΥΒΑ – SOY CUBA
Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Καλατόζοφ
Πρωταγωνιστούν: Σέρτζιο Κοριέρι, Σαλβαδόρ Γουντ, Χοσέ Γκαλάρντο, Ραούλ Γκαρσία
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Δραματική
ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1964
ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Σοβιετική Ένωση, Κούβα
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 141
ΧΡΩΜΑ: Α/Μ
ΣΥΝΟΨΗ
Τέσσερις ιστορίες στην Κούβα του Μπατίστα, στην Κούβα που διψά για επανάσταση. Στην Αβάνα, η Μαρία νιώθει ντροπή όταν ένας άντρας που ενδιαφέρεται γι’ αυτήν, ανακαλύπτει πώς η κοπέλα βγάζει το μεροκάματο. Ο Πέδρο, ένας γέρος αγρότης, μαθαίνει ότι η γη που καλλιεργεί, πωλείται σε μια εταιρεία. Ένας φοιτητής αντιμετωπίζει ένα πλήθος Αμερικανών ναυτών και αντικρίζει φίλους του να πυροβολούνται από αστυνομικούς, στην προσπάθειά τους να διανείμουν ένα φυλλάδιο για τον Κάστρο. Ο πόλεμος “χτυπά την πόρτα” των χωρικών Μαριάνο, Αμέλια και των 4 παιδιών τους, όταν οι δυνάμεις του Μπατίστα βομβαρδίζουν τους λόφους της περιοχής.
Από τις πιο σημαντικές ταινίες του 20ου αιώνα, το “Είμαι η Κούβα” είναι ένα πραγματικά ένα αριστούργημα. Ξεκινώντας με μια κατακόρυφη λήψη που ακόμα προκαλεί ίλιγγο στους σπουδαστές εικονοληψίας (η κάμερα «βουτάει» τέσσερις ορόφους προς τα κάτω για να καταλήξει στο βυθό μιας πισίνας) η ταινία ακυρώνει τους αισθητικούς περιορισμούς της εποχής, φέρνοντας στην επιφάνεια τέσσερις ιστορίες από την Κούβα του Μπατίστα, που διψά για Επανάσταση.
Ο Καλατόζοφ εμπιστεύτηκε δυο ποιητές για να του γράψουν το σενάριο και αφέθηκε στον οίστρο του Sergei Urusevsky (αυτή η ταινία τον κατατάσσει δικαιωματικά ανάμεσα στους τρεις – τέσσερις κορυφαίους διευθυντές φωτογραφίας από συστάσεως κινηματογράφου).
Το Είμαι η Κούβα είναι μια έκρηξη λυρισμού, ύμνος στην ζωή και πέρα από το επικαιρικό στοιχείο που αφορά το περιεχόμενο, συνοψίζει όλο το σινεμά μέχρι τις αρχές του ’60.
Από τον Eisenstein και τον Orson Welles μέχρι το φιλμ νουάρ. Είναι ένα φιλμικό αριστούργημα. Ενα agitprop αριστούργημα που δεν εμπιστεύεται τόσο τα λόγια αλλά την εξαιρετική δύναμη των εικόνων και την εμπνευσμένη πλανοθεσία.
Εδώ είναι η απόδειξη της τεράστιας δύναμης των κινηματογραφικών ταινιών και ιδιαίτερα της κινηματογραφίας. Ένα εμπνευσμένο έργο τέχνης.
AMERICAN CINEMATOGRAPHER
https://theasc.com/articles/flashback-soy-cuba
[..] Συμπαραγωγή της Mosfilm, του μεγαλύτερου στούντιο της ΕΣΣΔ, και του Κουβανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (ICIAC) με προϋπολογισμό 600.000 δολαρίων, ξεκίνησε να προετοιμάζεται τον Νοέμβριο του 1962, λίγες μόνο εβδομάδες αφότου η κουβανική κρίση πυραύλων σχεδόν πυροδότησε τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα χρόνο μετά την καταστροφική εισβολή της Αμερικής στον Κόλπο των Χοίρων. Ήταν ο πέμπτος χρόνος της βασιλείας του Φιντέλ Κάστρο, μετά την ανατροπή της τυραννικής κυβέρνησης του Φουλχένσιο Μπατίστα.
Αυτό που κάνει αυτή την ταινία μοναδική δεν είναι μόνο το μήνυμα της, αλλά η εφευρετική ασπρόμαυρη κινηματογράφησή του. Τα κινηματογράφισή είναι τόσο εντυπωσιακή όσο ήταν και αυτή του Πολίτη Κέιν. Ο Σοβιετικός σκηνοθέτης Μιχαήλ Καλατόζοφ, διάσημος για το λυρικό του The Cranes Are Flying, και ο διευθυντής φωτογραφίας Σεργκέι Ουρουσέφσκι ήταν αποφασισμένοι να δημιουργήσουν ένα έργο μοντέρνας τέχνης που θα αποτελείται από φαινομενικά αδύνατες κινήσεις της κάμερας.[…]
[…] Η εξαιρετική τεχνική «συναισθηματικής κάμερας» των Ουρέσεφκι και Καλαζάτοφ χρησιμοποιεί συνεχή κίνηση της κάμερας, αντί για μοντάζ, για να μεταβεί από ευρεία λήψη σε κοντινή λήψη σε ευρεία λήψη.
Μια σκηνή περιέχει ίσως το πιο αξιοσημείωτο στιγμιότυπο παρακολούθησης όλων των εποχών: η κάμερα ξεκινά ανάμεσα στους πενθούντες στην νεκρική πομπή ενός επαναστάτη, ανεβαίνει κάθετα αρκετούς ορόφους για να μπει στο παράθυρο ενός εργοστασίου πούρων, διασχίζει ένα δωμάτιο και μετά φεύγει από ένα άλλο παράθυρο και «πετάει». αργά κατά μήκος του δρόμου στο επίπεδο της οροφής αρκετούς ορόφους επάνω.
Υπάρχει μια άλλη σκηνή στην αρχή της ταινίας που είναι σχεδόν εξίσου θεαματική: η περιπλανώμενη κάμερα παρακολουθεί μουσικούς και μοντέλα μόδας σε μια στέγη ξενοδοχείου, κατεβαίνει αρκετούς ορόφους για να συναναστραφεί με γλεντζέδες και τελικά βυθίζεται σε μια πισίνα.
Η ταινία δεν γυρίστηκε με Steadicam – δεν εφευρέθηκαν για άλλα δέκα χρόνια – αλλά ο υπερευρυγώνιος φακός 9,8 mm (περίπου το ισοδύναμο των 10 mm σε μια κάμερα APS-C SLR) περιόρισε το κούνημα της κάμερας στο ελάχιστο. Ο οπερατέρ Alexander Calzatti χρησιμοποίησε την επαναστατική ελαφριά κάμερα Eclair Caméflex, αγαπημένη των Γάλλων σκηνοθετών του New Wave.[…]
ROGER EBERT
Τα φανταχτερά πλάνα του Καλατόζοφ δεν περιορίζονται στην εναρκτήρια υπερβολή. Υπάρχει μια ακολουθία αργότερα στην ταινία που ξεκινά με τους δρόμους να γεμίζουν διαδηλωτές και στη συνέχεια φαινομενικά επιπλέει, σε μια αδιάσπαστη λήψη, σε ένα πολυώροφο εργοστάσιο πούρων. Η τεχνική του φαίνεται κάπως αντίθετη με τον σκοπό του (δεν θα βρείτε τέτοια πλάνα στον ιταλικό νεορεαλισμό), αλλά στη συνέχεια η ίδια η ταινία εναλλάσσεται μεταξύ λυρισμού και εικόνας . Υπάρχουν εκπληκτικές λήψεις με ελικόπτερα από κουβανικά τοπία όπου ποίηση και πρόζα διαβάζονται (ο Κολόμβος αναφέρεται: “Αυτή είναι η πιο όμορφη γη που έχουν δει ποτέ ανθρώπινα μάτια”).
Mikhail Kalatozov
Ο Mikhail Konstantinovich Kalatozov, γεννημένος Mikheil Kalatozishvili, ήταν Γεωργιανός/Ρώσος σκηνοθέτης. Γεννημένος στην Τιφλίδα, σπούδασε οικονομικά πριν ξεκινήσει την κινηματογραφική του καριέρα ως ηθοποιός και αργότερα κινηματογραφιστής και σκηνοθέτης. Σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες ντοκιμαντέρ, όπως το Lursmani cheqmashi (Nail in the Boot – 1931). Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σκηνοθέτησε πολλές ταινίες και εργάστηκε ως πολιτιστικός ακόλουθος στη σοβιετική πρεσβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη δεκαετία του 1950 σκηνοθέτησε πολλές άλλες ταινίες. Τα τέσσερα τελευταία του έργα, Letyat zhuravli (Οι γερανοί πετούν -1957), Neotpravlennoye pismo (Letter Never Sent – 1960), Soy Cuba (I Am Cuba – 1964) και Krasnaya palatka (Η Κόκκινη Σκηνή – 1969) είναι από τα πιο χαρακτηριστικά του. διάσημα έργα. Ο Καλατόζοφ πέθανε στη Μόσχα το 1973.
Sergei Urusevsky – Cinematographer’s Unique Vision
[…] Ο Σεργκέι Ουρουσέφσκι ήταν Σοβιετο-Ρώσος κινηματογραφιστής, γνωστός για το υποκειμενικό του στυλ κάμερας στο “I am Cuba” (1961) και “The Cranes Are Fly” (1957). Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών, κερδίζοντας του πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Το έργο του Ουρουσέφσκι αντλεί επιρροή από τον Έντουαρντ Τις, τον κινηματογραφιστή γνωστό για τη δουλειά του με τον Σεργκέι Αϊζενστάιν στην ταινία Strike.
Ο Ουρουσέφσκι μετέτρεψε την ταινία «I am Cuba» σε ένα εντυπωσιακό εικαστικό έπος. Η ασπρόμαυρη και περιστασιακά υπέρυθρη φωτογραφία του είναι μια εκπληκτικά όμορφη και διαχρονική συμβολική οπτική δήλωση του καιρού του.[…]