UNICEF: Σχεδόν τα μισά παιδιά στον κόσμο εκτεθειμένα σε τουλάχιστον τρεις τύπους κλιματικών κινδύνων

Η υπηρεσία του ΟΗΕ διασταύρωσε δεδομένα για το πού ζουν τα περίπου 2,4 δισεκατομμύρια παιδιά στον πλανήτη με τη γεωγραφική κατανομή των οκτώ συχνότερων κλιματικών κινδύνων: των πλημμυρών σε ακτές, των πλημμυρών εξαιτίας υπερχείλισης ποταμών, των ξηρασιών, των τροπικών καταιγίδων, των καυσώνων (τουλάχιστον τρεις συναπτές ημέρες με υψηλές θερμοκρασίες, διαφορετικές ανά χώρα), της ακραίας ζέστης (άνω των 35 ° Κελσίου όλη την ημέρα), των πυρκαγιών, των αμμοθυελλών…

Καθώς μια αλληλουχία καταστροφών πλήττει κάθε φορά περισσότερα παιδιά, η έκθεση αυτή εξετάζει πιο συγκεκριμένα αυτά που ζουν εκτεθειμένα σε τουλάχιστον τρεις κινδύνους, κατηγορία που έχει μεγεθυνθεί κατά πολύ τα τελευταία 20 χρόνια.

Σχεδόν τα μισά παιδιά του κόσμου (1,1 δισεκ.) ζουν έτσι εκτεθειμένα σε τουλάχιστον τρεις αλληλεπικαλυπτόμενους κινδύνους, με τον πιο συχνό συνδυασμό να είναι η ξηρασία, η ακραία ζέστη και οι καύσωνες (296 εκατ. παιδιά, από τα οποία 74 εκατ, στη Νιγηρία, 34 εκατ. στο Πακιστάν και 32 εκατ. στην Ινδία).

Σχεδόν όλα τα παιδιά (κάπου 2,3 δισεκ.) είναι εκτεθειμένα σε τουλάχιστον έναν κίνδυνο, 2 δισεκ. σε τουλάχιστον 2, 364 εκατ. σε τουλάχιστον τέσσερις, 53 εκατ. σε τουλάχιστον πέντε, 4 εκατ. σε τουλάχιστον 6 και 123.000 σε τουλάχιστον επτά (από τα οποία 46.000 στη Μιανμάρ).

«Τα παιδιά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής», συνοψίζει η εκτελεστική διευθύντρια της UNICEF, η Κάθριν Ράσελ, στα προλεγόμενα της έκθεσης Children’s Climate Risk Report, καλώντας να αναληφθεί δράση.

Όσον αφορά τον συνδυασμό τουλάχιστον τριών κινδύνων, δεν προκαλεί «έκπληξη» το ότι οι χώρες με τα περισσότερα παιδιά κατατάσσονται στην κορυφή της κατάταξης (Μπανγκλαντές, Ινδία, Νιγηρία, Πακιστάν…).

Αλλά σε όρους ποσοστών των παιδιών σε κίνδυνο ανά χώρα, είναι η υποσαχάρια Αφρική, ειδικά τα κράτη του Σαχέλ, που βρίσκονται στην κορυφή, ειδικά η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, το Μαλί, ο Νίγηρας, όπως και το Νότιο Σουδάν, όπου οι συνέπειες επιδεινώνονται από την δυσκολία των αρχών να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις.

Στο Τσαντ, για παράδειγμα, χώρα που ζει ανθρωπιστική κρίση και αντιμετωπίζει δυσκολίες ως προς την πρόσβαση στο πόσιμο νερό, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στην τροφή, «πάνω από το 95% των παιδιών» απειλείται από τουλάχιστον τρεις κλιματικούς κινδύνους (ξηρασία, ακραία ζέστη και καύσωνας). Το ποσοστό αυτό είναι από τα υψηλότερα στην υφήλιο.

Η UNICEF τονίζει τον κίνδυνο του «φαύλου κύκλου» στις πιο ευάλωτες χώρες. Η ξηρασία προκαλεί μείωση της σοδειάς, άρα περισσότερη διατροφική ανασφάλεια, οι περιοχές που αντιμετωπίζουν ξηρασία είναι πιο επιρρεπείς σε πυρκαγιές, ή πλημμύρες, που καταστρέφουν σπίτια και σχολεία, κι αναγκάζουν πληθυσμούς να εκτοπιστούν. Τα εκτοπισμένα παιδιά είναι πολύ πιο ευάλωτα στην επόμενη καταστροφή και έχουν λιγότερα εφόδια για το μέλλον, ελλείψει σχολικής εκπαίδευσης. Χωρίς καν να λογαριάζονται ασθένειες όπως η ελονοσία, ή η χολέρα.