X
Πατήστε εδώ για να γίνετε συνδρομητής! Αν είστε ήδη Συνδεθείτε για να μη βλέπετε αυτό το μήνυμα
X

Συνδεθείτε μέσω TPP Community

Έχετε συνδεθεί επιτυχώς

Αλέφαντος, πρόσωπο και περσόνα

Ως δημόσια παρουσία, ο Νίκος Αλέφαντος ήταν κάτι παραπάνω από ένας προπονητής ποδοσφαιρικών ομάδων ή φανατισμένος Ολυμπιακός. Ενσάρκωνε μια «πρωτόγονη» λαϊκότητα, μαζί με έναν χοντροκομμένο αυθορμητισμό και μια ανεπιτήδευτη θεατρικότητα που τη λάτρευε ο τηλεοπτικός φακός. Οι γραφικές δηλώσεις του, τα συνεχή ξεσπάσματα μπροστά στην κάμερα, οι αστείες συνεντεύξεις του, σε συνδυασμό με τη σάτιρα που υφίστατο συστηματικά, δημιούργησαν μια καλτ φιγούρα, κωμική και ιδιαιτέρως αγαπητή.
Αλέφαντος, πρόσωπο και περσόνα
|

-του Δημήτρη Τσίρκα

Ό,τι προσλαμβάνουν οι πολλοί ως «Αλέφαντος» είναι μια κατασκευή, ένα τηλεοπτικό προϊόν, μια σκηνοθετημένη καρικατούρα,πιο σωστά. Ο κόσμος περισσότερο θυμάται τον Αλέφαντο από τα αστεία αποσπάσματα των δηλώσεων του που έπαιζαν στα κανάλια ή τη σάτιρα του Μητσικώστα. Μάλιστα, από ένα σημείο και μετά, το κατάλαβε και ο ίδιος και φρόντισε να τροφοδοτεί συνεχώς τα ΜΜΕ με τέτοια «διαμάντια». Ταυτίστηκε δηλαδή, με την τηλεοπτική του περσόνα.

Ασφαλώς κάποιοι, μιας ορισμένης ηλικίας ποδοσφαιρόφιλοι, στο πρόσωπο του Αλέφαντου έβλεπαν τον παλιό ποδοσφαιράνθρωπο, τότε που το ποδόσφαιρο παιζόταν ακόμη στις αλάνες. Για άλλους συμβόλιζε μια αυθεντική και εν πολλοίς χαμένη, λαϊκότητα. Όμως η λαϊκότητα του Αλέφαντου ήταν και αυτή μια καρικατούρα, μια τραβηγμένη, σχεδόν καρναβαλική παράσταση που θα προκαλούσε γέλια ακόμη και σε επαρχιακά καφενεία του ’50.

Αυτοί μάλλον είναι και οι λόγοι που ήταν τόσο δημοφιλής και ο θάνατός του προκάλεσε συγκίνηση, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο ή είναι πολύ νέοι για να έχουν αναμνήσεις μιας απολεσθείσας λαϊκότητας. Για αυτούς, ο Αλέφαντος ήταν κάτι σαν κωμωδία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, ένα ρετρό απομεινάρι που θυμίζει κάποιο μη βιωμένο, αλλά παράξενα οικείο, εξωραϊσμένο παρελθόν. Η απώλειά του προκαλεί συναισθήματα νοσταλγίας για κάτι όμορφο που χάθηκε για πάντα και ας μην υπήρξε ποτέ.

Για αυτό και η υπενθύμιση των ακραία ομοφοβικών δηλώσεών ή των τραμπούκικων ξεσπασμάτων του, είναι μεν χρήσιμη, αλλά χάνει εντελώς τον στόχο. Συγχέει το πραγματικό πρόσωπο με την περσόνα. Κάνει με δυο λόγια, το λάθος να παίρνει στα σοβαρά τον Αλέφαντο, τη στιγμή που κανένας δεν τον έπαιρνε στα σοβαρά. Όλοι σχεδόν τον αντιμετώπιζαν ως μια συμπαθή, πλην όμως γραφική φιγούρα. Ακόμα και οι πιο καμένοι οπαδοί.

Δεν θα αλλάξει λοιπόν την εικόνα που έχει ο κόσμος για εκείνον.Όπως η επισήμανση των πολλών σεξιστικών στερεοτύπων που περιέχει, δεν θα σταματήσει τον κόσμο από το να βλέπει και να γελά με την ταινία «Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο».


Σε χρειαζόμαστε

Το ThePressProject είναι το μοναδικό μέσο ανεξάρτητης, ερευνητικής και αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας που στηρίζεται αποκλειστικά στις μικρο-δωρεές των επισκεπτών του. Πιστεύουμε ότι η πληροφορία πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλους και για αυτό δεν κλειδώνουμε κανένα κομμάτι της ύλης αλλά για να παραχθεί το πρωτογενές υλικό που θα βρείτε εδώ χρειαζόμαστε την υποστήριξή σου. Αν δεν πληρώσουμε εμείς για την ενημέρωσή μας, θα την πληρώσει κάποιος άλλος (και αν δεν είσαι ο Μαρινάκης μάλλον δεν έχεις τα ίδια συμφέροντα). Μάθε πώς
- Κάνε κλικ για να σχολιάσεις