Πιο συγκεκριμένα, στη 2η δικάσιμο, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων απέβαλε την πολιτική αγωγή, που είχε παρασταθεί στον πρώτο βαθμό, καθώς ήδη από το πρώτο δικαστήριο οι κατηγορούμενοι έχουν αθωωθεί για το σε βάρος του αστυνομικού αδίκημα. Επίσης, το δικαστήριο εξέτασε κάποιους μάρτυρες αστυνομικούς για επιθέσεις που έχει αναλάβει με προκηρύξεις της η οργάνωση “Επαναστατική Αυτοάμυνα” και για τις οποίες ωστόσο έχουν αθωωθεί οι κατηγορούμενοι.

Το δικαίωμα του Β. Σταθόπουλου να αποδείξει ότι δεν είναι ένοχος και οι «διάδρομοι της Αντιτρομοκρατικής»

Ακολούθησαν οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας και αναρμοδιότητας του δικαστηρίου, με τον Δ. Χατζηβασιλειάδη να τοποθετείται εκτενώς για τον 187Α. Στη συνέχεια, η έδρα έδωσε τον λόγο στους κατηγορουμένους για να απαντήσουν αν αποδέχονται τις κατηγορίες.

«Αρνούμαι όλες τις κατηγορίες που μου έχουν αποδοθεί, δεν ήμουνα ούτε είμαι μέλος της Επαναστατικής Αυτοάμυνας όπως και δεν συμμετείχα σε καμία κλοπή ή μετέφερα οπλισμό. Θα ήθελα να σχολιάσω την καταδίκη μου από το πρώτο δικαστήριο λέγοντας ότι στην ουσία, η δημοκρατία του κράτους και της εξουσίας σε συνεργασία με το αστικό δίκαιο, με καταδίκασαν σε 19 χρόνια φυλακή όχι επειδή είχαν στοιχεία αλλά αυτή η κίνηση σφραγίζει μια περίοδο ακραίας εκδικητικότητας απέναντι στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας» τόνισε ο Βαγγέλης Σταθόπουλος και συνέχισε:

«Καταδικάζοντας εμένα, καταδεικνύει τις προθέσεις της ακροδεξιάς κυβέρνησης που προσπαθεί να επεκτείνει τον κοινωνικό έλεγχο σε όλη τη δημόσια σφαίρα. Να τρομοκρατήσει ποινικοποιώντας την αξία της αλληλεγγύης και να επιβάλλει τον ολοκληρωτισμό.

Στο πρώτο δικαστήριο, δεν υπήρχε καμία διάκριση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, στήνοντας ειδικά μια δίκη καθαρά στρατιωτικού χαρακτήρα, με πάνοπλους αστυνομικούς να σημαδεύουν το ακροατήριο, δημιουργώντας ένα κλίμα καθαρά τρομοκρατικό ως προς το κοινό που παρακολουθούσε. Είναι αυτό που έλεγα από την αρχή ότι ήτανε καθαρά ένα στρατοδικείο με μια fast track διαδικασία και σίγουρα με μια προειλημμένη απόφαση.

Φυσικά και το λιθαράκι στη στημένη διαδικασία, το έβαλε και η πολιτική αγωγή, λέγοντας συνεχόμενα ψέματα στην αγόρευσή τους και σε όλη τη διαδικασία. Προσωπικά, δεν περίμενα κάτι άλλο από τους υπερασπιστές του ναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής, της οποίας αρκετοί καταδικασμένοι είναι έξω μιας που οι συμπάθειες μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης δεν κρύβονται ως προς τους ομοϊδεάτες τους.

Σαφώς βέβαια, εγώ καταδικάστηκα σε 19 χρόνια κάθειρξη χωρίς ίχνος νομικών στοιχείων, που ακόμα και η ίδια η απόφαση στηρίζεται σε αντιφάσεις, ψέματα και νοηματικές ακροβασίες, τα οποία θα αποδειχθούν στη συνέχεια, και στην ουσία η καταδίκη μου στηρίζεται καθαρά σε πολιτικούς λόγους και στην ταυτότητά μου ως αναρχικός.»

Αναφέρθηκε επίσης και στο «μίγμα DNA» που τον ενέπλεξε στην υπόθεση, λέγοντας ότι «η σύλληψή μου έγινε στις 7 Νοεμβρίου. Μέχρι τότε στη δικογραφία, δεν υπήρχε κανένα μίγμα DNA. Η δημόσια δήλωση του Δ. Χατζηβασιλειάδη έγινε στις 12 Νοεμβρίου και μια μέρα μετά, προέκυψε το «γενετικό υλικό». Είναι ένα πράγμα που λέω από την αρχή ότι κατά πόσο η Αντιτρομοκρατική στήνει δικογραφίες πάνω στο πρόσωπό μου.»

Από την πλευρά του, ο Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης, που έχει αναλάβει την ευθύνη για την κλοπή στο πρακτορείο ΟΠΑΠ, δήλωσε πως «ήμουνα ένας από τους δύο ανθρώπους, οι οποίοι πραγματοποίησαν την κλοπή στον OPAP play στο Χολαργό. Ο δεύτερος άνθρωπος δεν έχει κατονομαστεί, είναι άγνωστος και δεν είναι κανένας από τους δύο συγκατηγορούμενούς μου»« ενώ μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Έχω συμμετάσχει στην επαναστατική πάλη και συγκεκριμένα μέσα από την πολιτική διεργασία που ονομαζόταν οργάνωση Επαναστατικής Αυτοάμυνας. Όντας ήδη αιχμάλωτος και ενώπιον ενός δικαστηρίου συνεχίζω να υπερασπίζομαι τον αγώνα αυτόν και τη σχέση μου με τον αγώνα αυτόν. Η αναγνώριση της εγκυρότητας της μαρτυρίας μου έχει σημασία όχι μόνο για εμένα αλλά σε σχέση με το σύνολο των επίδικων αυτής εδώ της υπόθεσης.

Συνοπτικά, ως προς το τι συνέβη στην πρωτόδικη διαδικασία και με δεδομένη την απουσία μου. Το κράτος, μέσα από το πρόσωπο του δικαστηρίου, τιμώρησε σκληρά πρωτίστως την κοινωνική αλληλεγγύη.

Η προσωρινή αποφυλάκιση του ανθρώπου, του Μπάκα, που είχε υπογράψει τις ασφαλίτικες αφηγήσεις, αποτέλεσε έναν εκβιασμό απόσπασης συνεργασίας για την βαθύτερη πράξη της κοινωνικής αλληλεγγύης. Και αδιαμφισβήτητα παραμένει μια παραμένουσα κατάσταση ομηρίας.

Το κράτος χρειαζότανε ήδη πριν την πρωτόδικη διαδικασία, όταν ξεκίνησε η κατασταλτική επιχείρηση μετά τον τραυματισμό μου αλλά και κατά τη διάρκεια της πρωτόδικης διαδικασίας, σύμφωνα με τον 187 Α, να παρουσιάσει μια ομάδα 3 προσώπων, ώστε να χτυπήσει την κοινωνική αλληλεγγύη, η οποία εκφράστηκε από τους δύο ανθρώπους αλλά και άλλους ανθρώπους που δεν διώκονται, με την ίδια σκληρότητα όπως αυτή που στρέφει ενάντια στα δηλωμένα υποκείμενα του αντάρτικου αγώνα»

Το βασικό μου κίνητρο μου για να δώσω αυτό το νομικό αγώνα είναι ο περιορισμός του τρομοκρατικού πλήγματος εναντίον των δυο συγκατηγορουμένων μου με μια ιδιαίτερη εστίαση στην απελευθέρωση του συντρόφου Βαγγέλη Σταθόπουλου, ο οποίος έχει ήδη προσβληθεί βαριά, με 3 σχεδόν χρόνια αιχμαλωσίας για την αλληλεγγύη που προσέφερε. Έχω ανυπολόγιστο χρέος προς τους δυο ανθρώπους που βρίσκονται υπό διωγμό, επειδή με περιέθαλψαν. Δεν γίνεται να τους υπερασπιστώ εγκαταλείποντας τον αγώνα μέσα από τον οποίο βρέθηκα αντιμέτωπος με τούτη την αντεπαναστατική επιχείρηση και για την ήττα του οποίου χτυπιέται η κοινωνική αλληλεγγύη. Αντιθέτως, αναδεικνύοντας την κοινωνική αλήθεια και το δίκιο της επαναστατικής πάλης, θα αναχαιτίσουμε την επίθεση αποδόμησης των κοινωνικών σχέσεων της κοινωνικής αλληλεγγύης.